குறள்: 1311 132. புலவி நுணுக்கம்
மு. வரதராசனார் உரை
பரத்தமை உடையாய்! பெண் தன்மை உடையவர் எல்லாரும் தம்தம் கண்களால் பொதுப் பொருளாகக் கொண்டு நுகர்கின்றார்கள்; ஆகையால் உன் மார்பைப் பொருந்தேன்.
தலைவனுடன் தலைவி ஊடிக்கொண்டிருக்கும் படுக்கையறைக் காட்சி தொடர்கிறது. பிறமகளிர் தொடர்பு உள்ளவன் தலைவன் என்று பொய்யான உறவைக் கற்பனை செய்து அவனைக் காய்கிறாள் காதலி. சினமும் கண்ணீரும் அழுகையுமாக இவ்வதிகாரத்தில் தோன்றுகிறாள் அவள். அவன் எது செய்தாலும் அவளுக்கு எரிச்சல் உண்டாகிறது; அவன் எது சொன்னாலும் குற்றமாகப்படுகிறது. இந்த ஊடல் நாடகத்தின் வழி தலைவி தலைவனைத் தனக்கு-தனக்குமட்டுமே உரிமைகொண்டாடுதலும் (possessiveness) அவர்களிடையேயான உழுவலன்பும் (எழுமையுந் தொடர்ந்துவரும் அன்பு) கலைத்திறனோடு சொல்லப்பட்டுள்ளன.
குறள்: 1311 132. புலவி நுணுக்கம்
பரத்தமை உடையாய்! பெண் தன்மை உடையவர் எல்லாரும் தம்தம் கண்களால் பொதுப் பொருளாகக் கொண்டு நுகர்கின்றார்கள்; ஆகையால் உன் மார்பைப் பொருந்தேன்.
குறள்: 1312 132. புலவி நுணுக்கம்
காதலரோடு ஊடல் கொண்டிருந்தோமாக, யாம் தம்மை நெடுங்காலம் வாழ்க என்று வாய் திறந்து சொல்லுவோம் என நினைத்து அவர் தும்மினார்.
குறள்: 1313 132. புலவி நுணுக்கம்
கிளைகளில் மலர்ந்த மலர்களைச் சூடினாலும், நீர் இந்த அழகை யாரோ ஒருத்திக்கு காட்டுவதற்காகச் சூடினீர் என்று சினம் கொள்வாள்.
குறள்: 1314 132. புலவி நுணுக்கம்
யாரையும் விட நாம் மிக்க காதல் கொண்டிருக்கிறோம் என்று சொன்னேனாக; யாரை விட...? யாரை விட..? என்று கேட்டு ஊடல் கொண்டாள்.
குறள்: 1315 132. புலவி நுணுக்கம்
இப்பிறப்பில் யாம் பிரிய மாட்டோம் என்று காதலியிடம் சொன்னேனாக, இனி வரும் பிறப்பில் பிரிவதாக உணர்ந்து கண் நிறையக் கண்ணீர் கொண்டாள்.
குறள்: 1316 132. புலவி நுணுக்கம்
நினைத்தேன் என்று கூறினேன்; நினைப்புக்கு முன் மறப்பு உண்டு அன்றோ? ஏன் மறந்தீர் என்று என்னைத் தழுவாமல் ஊடினாள்.
குறள்: 1317 132. புலவி நுணுக்கம்
யான் தும்மினேனாக; அவள் நூறாண்டு என வாழ்த்தினாள்; உடனே அதை விட்டு யார் நினைத்ததால் தும்மினீர்? என்று கேட்டு அழுதாள்?
குறள்: 1318 132. புலவி நுணுக்கம்
அவளுடைய ஊடலுக்கு அஞ்சி யான் தும்மலை அடக்கிக் கொள்ள உம்மவர் உம்மை நினைப்பதை எமக்குத் தெரியாமல் மறைக்கின்றீரோ என்று அழுதாள்.
குறள்: 1319 132. புலவி நுணுக்கம்
ஊடியிருந்தபோது அவளை ஊடல் உணர்த்தி மகிழ்வித்தாலும், நீர் மற்ற மகளிர்க்கும் இத்தன்மையானவராக ஆவீர் என்று சொல்லிச் சினம் கொள்வாள்.
குறள்: 1320 132. புலவி நுணுக்கம்
அவளுடைய அழகை நினைத்து அமைதியாக இருந்து நோக்கினாலும், நீர் யாரை நினைத்து ஒப்புமையாக எல்லாம் பார்க்கின்றீர்? என்று சினம் கொள்வாள்.