36. மெய்யுணர்தல்

உயிர் வாழ்க்கைத் தத்துவம் அறிதலை மெய்யுணர்தல் எனலாம். இதை 'மெய்ப்பொருள் காண்பது' எனக் குறிக்கிறது இவ்வதிகாரம். 'மெய்ப்பொருள்' என்பது கல்வி, கேள்வி, பட்டறிவு இவற்றின் துணையால் பகுத்தறிந்து, மனம் பலவகையானும் ஓர்த்து (ஆராய்ந்து) 'உள்ளதை'க் காண்பது அது; பிறவிவாழ்க்கை பற்றிய அறியாமை நீங்கியபின், எங்கும் நிறைந்த இறைஒளி வீச்சில் 'சிறப்பென்னும் செம்பொருள்' உணரப்படும். மெய்ப்பொருள் கண்டவர் மெய்யுணர்வு பெற்றவராகிறார். மெய்யுணர்வு பெறுவதற்கு துறவு வாழ்வு மேற்கொள்ளவேண்டும் என்றில்லை.