குறள்: 1031 104. உழவு
மு. வரதராசனார் உரை
உலகம் பல தொழில் செய்து சுழன்றாலும் ஏர்த் தொழிலின் பின் நிற்கின்றது, அதனால் எவ்வளவு துன்புற்றாலும் உழவுத் தொழிலே சிறந்தது.
நிலத்தில் உழுது பாடுபடும் தொழிலைப் போற்றுவது உழவு அதிகாரம். குறளில் ஒரு தொழிலுக்காக ஓர் அதிகாரம் படைக்கப்பட்டது உழவு ஒன்றுக்குத்தான். உழவு இல்லையேல் உணவு இல்லை. மாந்தர்க்குப் பசி இருக்குமட்டும் உழவு இருக்கும். உலகுக்கு உணவு வழங்கும் பயிர்த்தொழிலின் சிறப்பு பற்றி இங்கு பேசுகிறார் வள்ளுவர். உழுவோரின் பெருமை, உழவுத்தொழிலின் நுட்பங்கள், அது செய்யாது உண்டாகும் குறைகள் ஆகியன வகுத்துக் கூறப்பட்டுள்ளன. இத்தொகுப்பில் உலகோர் உழவை முன்னிறுத்தியே வாழ்கின்றனர் எனும் கருத்து அழுத்தமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. எந்த ஒரு தொழில் இல்லாது போனாலும் உழவுத் தொழில் செய்து வளம் கொழிக்க வாழலாம் என்பதை நிலத்தின் சிரிப்போடு வள்ளுவர் இவ்வதிகாரத்து குறள் ஒன்றில் நயம்படக் கூறுகின்றார்.
குறள்: 1031 104. உழவு
உலகம் பல தொழில் செய்து சுழன்றாலும் ஏர்த் தொழிலின் பின் நிற்கின்றது, அதனால் எவ்வளவு துன்புற்றாலும் உழவுத் தொழிலே சிறந்தது.
குறள்: 1032 104. உழவு
உழவு செய்ய முடியாமல் உயிர் வாழ்கின்றவர், எல்லாரையும் தாங்குவதால், உழவு செய்கின்றவர் உலகத்தாற்கு அச்சாணி போன்றவர்.
குறள்: 1033 104. உழவு
உழவு செய்து அதனால் கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழ்கின்றவரே உரிமையோடு வாழ்கின்றவர், மற்றவர் எல்லோரும் பிறரைத் தொழுது உண்டு பின் செல்கின்றவரே.
குறள்: 1034 104. உழவு
நெல் வளம் உடைய தண்ணளி பொருந்திய உழவர், பல அரசரின் குடை நிழல்களையும் தம் குடையின் கீழ் காணவல்லவர் ஆவர்.
குறள்: 1035 104. உழவு
கையால் தொழில் செய்து உணவு தேடி உண்ணும் இயல்புடைய தொழிலாளர், பிறரிடம் சென்று இரக்கமாட்டார், தம்மிடம் இரந்தவர்க்கு ஒளிக்காமல் ஒரு பொருள் ஈவார்.
குறள்: 1036 104. உழவு
உழவருடைய கை, தொழில் செய்யாமல் மடங்கியிருக்குமானால், விரும்புகின்ற எந்தப் பற்றையும் விட்டுவிட்டோம் என்று கூறும் துறவிகளுக்கும் வாழ்வு இல்லை.
குறள்: 1037 104. உழவு
ஒரு பலம் புழுதி கால்பலம் ஆகும்படி உழுது காயவிட்டால், ஒரு பிடி எருவும் இடவேண்டாமல் அந் நிலத்தில் பயிர் செலுத்தி செழித்து விளையும்.
குறள்: 1038 104. உழவு
ஏர் உழுதலை விட எரு இடுதல் நல்லது, இந்த இரண்டும் சேர்ந்துக் களை நீக்கிய பின், நீர் பாய்ச்சுதலை விடக் காவல்காத்தல் நல்லது.
குறள்: 1039 104. உழவு
நிலத்திற்கு உரியவன் நிலத்தைச் சென்று பார்க்காமல் வாளா இருந்தால் அந் நிலம் அவனுடைய மனைவியைப் போல் வெறுத்து அவனோடு பிணங்கிவிடும்.
குறள்: 1040 104. உழவு
எம்மிடம் ஒரு பொருளும் இல்லை என்று எண்ணி வறுமையால் சோம்பியிருப்பவரைக் கண்டால், நிலமகள் தன்னுள் சிரிப்பாள்.