குறள்: 1041 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமையைப் போல் துன்பமானது எது என்று கேட்டால், வறுமையைப் போல் துன்பமானது வறுமை ஒன்றே ஆகும்.
105. நல்குரவு
நுகரப்படுவன எவையும் இல்லாத நிலை நல்குரவு எனப்படும். இது வறுமை என்று அறியப்படுவதுமாம். இதனை நல்குரவு, இன்மை, நிரப்பு என்னும் சொற்களாலும் இவ்வதிகாரப்பாடல்களில் குறிப்பிடுகிறார் வள்ளுவர். வறுமையைப்பற்றியும் பசிக்கொடுமையால் வாடுவோர் பற்றியும் படிப்போர் நெஞ்சம் பதறும் மொழியில் சொல்லோவியங்களாக இங்கு அவர் தீட்டிக் காட்டியுள்ளார் அவர். வறுமைப்பட்டார் நுகர்ச்சியைத் துறந்து முயன்று நல்வாழ்வைப் பெறவேண்டும் என்ற குறிப்புடன் அதிகாரம் நிறைவுறுகிறது.
இன்மையின் இன்னாத தியாதெனின் இன்மையின்இன்மையே இன்னா தது குறள்: 1042 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமை என்று சொல்லப்படும் பாவி ஒருவனை நெருங்கினால், அவனுக்கு மறுமையின்பமும், இன்மையின்பமும் இல்லாமற் போகும் நிலைமை வரும்.
குறள்: 1043 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமை என்று சொல்லப்படும் ஆசைநிலை ஒருவனைப் பற்றினால், அவனுடைய பழைமையானக் குடிப் பண்பையும் புகழையும் ஒரு சேரக் கெடுக்கும்.
குறள்: 1044 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமை என்பது, நல்ல குடியிற் பிறந்தவரிடத்திலும் இழிவு தரும் சொல் பிறப்பதற்குக் காரணமான சோர்வை உண்டாக்கி விடும்.
குறள்: 1045 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமை என்று சொல்லப்படும் துன்ப நிலையினுள் பலவகையாக வேறுபட்டுள்ள எல்லாத் துன்பங்களும் சென்று விளைந்திடும்.
குறள்: 1046 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
நல்ல நூற் பொருளை நன்றாக உணர்ந்து எடுத்துச் சொன்னப் போதிலும் வறியவர் சொன்ன சொற்பொருள் கேட்பார் இல்லாமல் பயன்படாமல் போகும்.
குறள்: 1047 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
அறத்தோடு பொருந்தாத வறுமை ஒருவனைச் சேர்ந்தால் பெற்றத் தாயாலும் அவன் அயலானைப் போல் புறக்கணித்துப் பார்க்கப்படுவான்.
குறள்: 1048 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
நேற்றும் கொலை செய்தது போல் துன்புறுத்திய வறுமை இன்றும் என்னிடம் வருமோ, (என்று வறியவன் நாள்தோறும் கலங்கி வருந்துவான்).
குறள்: 1049 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
ஒருவன் நெருப்பினுள் இருந்து தூங்குதலும் முடியும், ஆனால் வறுமை நிலையில் எவ்வகையாலும் கண்மூடித் தூங்குதல் அரிது.
குறள்: 1050 105. நல்குரவு
மு. வரதராசனார் உரை
நுகரும் பொருள் இல்லாத வறியவர் முற்றுந் துறக்க கூடியவராக இருந்தும் துறக்காத காரணம், உப்புக்கும் கஞ்சிக்கும் எமனாக இருப்பதே ஆகும்.