106. இரவு

இரவு என்பது இன்மைநிலையில் பிறரிடம் ஒன்றினை வேண்டுதலைக் குறிப்பது. மற்றவரிடம் ஏற்று வாழ்வது ஏற்புடையது அல்ல. ஆனாலும் என்ன முயன்றும் நுகரப்படுவன எதுவுமே இல்லை என்ற வேளை வரும்போது வறியவன் என் செய்வான்? அப்பொழுது, அவன் உயிர் நீப்பதைத் தவிர்க்க, கரப்பில்லாரிடம் அதாவது தம்மிடம் உள்ளதை மறைக்காமல் கொடுப்பவரிடம் இரக்கலாம் என்கிறார் வள்ளுவர். மானத்திற்குக் கேடு வராத ஏற்பு இரவாகாது என்ற வகையிலே இவ்வதிகாரத்துப் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. இந்த அதிகாரம் 'இரவு' என்று, தலைப்புக் கொண்டிருந்தாலும் இது கரப்பின்றி ஈவார் பற்றியே பெரிதும் பேசுகின்றது. தம்மிடம் இருப்பதை மறைத்தல்‌ பெரும்பழி என்பது‌ மிகுதியும்‌ வலியுறுத்தப்படுகிறது. இரப்பாரும் உலகத்துக்கு வேண்டும் என்று சொல்லும் பாடல்களும் இதனுள்ளே உள.