குறள்: 1061 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
உள்ளதை மறைக்காமல் உள்ளம் மகிழ்ந்து கொடுக்கும் கண்போல் சிறந்தவரிடத்திலும் சென்று இரவாமலிருப்பதே கோடி மடங்கு நல்லதாகும்.
107. இரவச்சம்
தமது மானம்கெட வரும் இரவிற்கு அஞ்சுதல் இரவச்சம் எனப்படுகிறது. இரவச்சமாவது இரத்தலுக்குப் பயப்படவேண்டும் என்பதாம். இரப்பு என்பது முன்னதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட குற்றங்கள் எல்லாம் உடைத்து ஆதலான், இது பெரிதும் அஞ்சத்தகுவது ஆகிறது. அவ்வதிகாரத்தில் வறுமைப்பட்டார் ஈகைப் பண்புடையாளரிடம் இரந்து பெறலாம் என்று பொதுப்படக் கூறப்பட்டது. ஆனால் 'கரவாது உவந்து ஈயும் கண்போன்றவரிடம்கூட இரவாமை நன்று' என்று இரவாமையின் சீர்மையை இப்பாடற்தொகுதி எடுத்தோதுகின்றது. இரவாமையே உயர்வு தரும், உழைத்து வாழ்வதே வாழ்வு என்பதை விளக்கும் அதிகாரம் இது.
கரவா துவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்இரவாமை கோடி உறும் குறள்: 1062 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
உலகத்தை படைத்தவன் உலகில் சிலர் இரந்தும் உயிர்வாழுமாறு ஏற்படுத்தியிருந்தால், அவன் இரப்பவரைப் போல் எங்கும் அலைந்து கெடுவானாக.
குறள்: 1063 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
வறுமைத் துன்பத்தை இரப்பதன் வாயிலாகத் தீர்ப்போம், என்று கருதி முயற்சியைக் கைவிட்ட வன்மையைப் போல் வன்மையானது வேறு இல்லை.
குறள்: 1064 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
வாழ வழி இல்லாத போதும் இரந்து கேட்க உடன்படாத சால்பு, உலகத்தில் இடமெல்லாம் கொள்ளாத அவ்வளவு பொருமையுடையதாகும்.
குறள்: 1065 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
தெளிந்த நீர் போல் சமைத்த கூழே ஆனாலும், முயற்சியால் கிடைத்ததை உண்பதைவிட இனிமையானது வேறொன்றும் இல்லை.
குறள்: 1066 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
பசுவிற்கு நீர் வேண்டும் என்று அறம் நோக்கி இரந்து கேட்டாலும், இர த்தலை விட நாவிற்கு இழிவானது மற்றொன்று இல்லை.
குறள்: 1067 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
இரந்து கேட்பதனால் உள்ளதை ஒளிப்பவரிடத்தில் சென்று இரக்க வேண்டுடாம் என்று இரப்பவர் எல்லோரையும் இரந்து வேண்டுகின்றேன்.
குறள்: 1068 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
இரத்தல் என்னும் காவல் இல்லாத மரக்கலம் உள்ளதை ஒளித்துவைக்கும் தன்மையாகிய வன்னிலம் தாக்கினால் உடைந்து விடும்.
குறள்: 1069 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
இரத்தலின் கொடுமையை நினைத்தால் உள்ளம் கரைந்து உருகும், உள்ளதை ஒழிக்கும் கொடுமையை நினைத்தால் உருகுமளவும் இல்லாமல் அழியும்.
குறள்: 1070 107. இரவச்சம்
மு. வரதராசனார் உரை
இரப்பவர் இல்லை என்று சொல்கின்ற அளவிலேயே உயிர் போகின்றதே, உள்ளதை இல்லை என்று ஒளிப்பவர்க்கு உயிர் எங்கு ஒளிந்திருக்குமோ.