96. குடிமை

உயர்குணங்கள் கொண்டோரைக் குடிப்பிறந்தார் என அழைக்கிறார் வள்ளுவர். அவர்களை இல்பிறந்தார், குடிப்பிறந்தார், வாய்மைக்குடி, பழங்குடி, மாசற்றகுடி, குலத்திற்பிறந்தார் எனவும் வழங்குகிறார். இவர்களிடம் இருக்கவேண்டிய குடிமைப் பண்புகளாக அதாவது நற்குணங்களாக அவர் காட்டுவன: நேர்மை(செப்பம்), நாண், ஒழுக்கம், வாய்மை, நாண், நகை, ஈகை, இன்சொல், யாரையும்இகழாமை, செல்வத்திற்காகக் குணம் கெடாமை, செல்வம் குன்றியபோதும் கொடுப்பதில் குறையாமை, வஞ்சனையிலாமை, குற்றம் நீங்கியமை, அன்பின்மை தோன்றாமை, மேம்பாடான பேச்சு, பணிவுடைமை ஆகியன. இவற்றுள் நாண் அதாவது தீயன செய்ய அஞ்சுதல் என்னும் குணம் மட்டும் இவ்வதிகாரத்திலேயே மூன்று குறள்களில் குறிக்கப் பெற்றுள்ளது.