குறள்: 961 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
இன்றியமையாத சிறப்பை உடைய செயல்களே ஆயினும் குடிப்பெருமை தாழுமாறு வரும் செயல்களை ஒருவன் செய்யாமல் விட வேண்டும்.
97. மானம்
நற்குடியில் உள்ளவர்களது இயல்புகளில் ஒன்றான பழிப்படுவ செய்யாமை அதாவது குன்றுவ செய்யாமை மானம் என்ற சொல்லால் குறிக்கப் பெறுகிறது. மானம் என்ற சொல் அளவு அதாவது ஒரு நிலையைக் கூறுவது. (அளக்கும் கருவி மானி என்று சொல்லப்படுவதை நினைக்க-வெப்பத்தை அளக்கும் கருவியை வெப்ப மானி என்கிறோம்) உலகோர் நிலையத்தனைக்கும் ஒப்பாய் நிற்றலையுணர்த்துவது. அதனால் தன்னிலையில் தாழாமை என்ற பொருளாயிற்று. எனினும் மானம் என்ற சொல் 'பெருமை' என்ற பொருளிலேயே பெரிதும் வழங்குகிறது. மானம் என்பது ஆழமான மதிப்புக் கோட்பாட்டில் சொல்லப்படுவது. மானம் அதிகாரம் கொள்கைப் பிடிப்போடு, மதிப்பு கெடாதவாறு, வாழ்தல் பற்றியும் மானமா உயிரா என்ற நிலை வருகையில் மானம் காப்பதற்காக அவ்வாழ்வைத் துறப்பது பற்றியும் கூறுகிறது.
இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்குன்ற வருப விடல் குறள்: 962 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
புகழோடு பெரிய ஆண்மையும் விரும்புகின்றவர், புகழ் தோடும் வழியிலும் குடிப்பெருமைக்கு ஒவ்வாத செயல்களைச் செய்யமாட்டார்.
குறள்: 963 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
செல்வம் பெருகியுள்ள காலத்தில் ஒருவனுக்குப் பண்பு வேண்டும், செல்வம் குறைந்து சுருங்கும் வறுமையுள்ள காலத்தில் பணியாத உயர்வு வேண்டும்.
குறள்: 964 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
மக்கள் தம் உயர்வுக்கு உரிய நிலையிலிருந்து தாழ்ந்த போது, தலைமையிலிருந்து விழுந்து தாழ்வுற்ற மயிரினைப் போன்றவர் ஆவர்.
குறள்: 965 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
மலை போல் உயர்ந்த நிலையில் உள்ளவரும், தாழ்வுக்கு காரணமானச் செயல்களை ஒரு குன்றிமனி அளவு செய்தாலும் தாழ்ந்து போய் விடுவர்.
குறள்: 966 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
மதியாமல் இகழ்கின்றவரின் பின் சென்று பணிந்து நிற்க்கும் நிலை, ஒருவனுக்கு புகழும் தராது, தேவருலகிலும் செலுத்தாது, வேறு பயன் என்ன.
குறள்: 967 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
மதியாதவரின் பின் சென்று ஒருவன் உயிர்வாழ்வதை விட, அவ்வாறு செய்யாத நிலையில் நின்று அழிந்தான் என்று சொல்லப்படுதல் நல்லது.
குறள்: 968 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
ஒருவனுடைய பெருந்தகைமை தன் சிறப்புக்கெட நேர்ந்த போது, அவன் உடம்பை மட்டும் காத்து வாழும் வாழ்க்கை சாவாமைக்கு மருந்தோ.
குறள்: 969 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
தன் உடம்பிலிருந்து மயிர் நீங்கினால் உயிர்வாழாத கவரிமானைப் போன்றவர் மானம் அழிய நேர்ந்தால் உயிரை விட்டுவிடுவர்.
குறள்: 970 97. மானம்
மு. வரதராசனார் உரை
தமக்கு யாதேனும் இழிவு நேர்ந்தால் உயிர் வாழாத மானம் உடையவரின் புகழை உலகத்தார் தொழுது ஏந்தி நிற்பார்கள்.