குறள்: 421 43. அறிவுடைமை
மு. வரதராசனார் உரை
அறிவு அழிவு வராமல் காக்கும் கருவியாகும், அன்றியும் பகைகொண்டு எதிர்ப்பவர்க்கும் அழிக்க முடியாத உள்ளரணும் ஆகும்.
அறிவின் பயன் சொல்லித் தொடங்குகிறது அதிகாரம். அறிவு என்றால் என்ன என்பது பற்றியும் அறிவு உடையவர்களின் இலக்கணமும் கூறப்படுகின்றன. அறிவுடையார் உள்ளம் துணுக்குற வரக்கூடிய துன்பம் உறார் என்று ஒரு பாடல் கூறுகிறது. இறுதியாக அறிவுடையவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள் எனப்படுபவர்களை முரண்நிலையில் அமைத்து அறிவுடைமை எல்லாம் உடைமை; அறிவின்மை எதுவுமே இன்மை என்று நவின்று முடிகிறது.
குறள்: 421 43. அறிவுடைமை
அறிவு அழிவு வராமல் காக்கும் கருவியாகும், அன்றியும் பகைகொண்டு எதிர்ப்பவர்க்கும் அழிக்க முடியாத உள்ளரணும் ஆகும்.
குறள்: 422 43. அறிவுடைமை
மனத்தை சென்ற இடத்தில் செல்லவிடாமல், தீமையானதிலிருந்து நீக்கிக் காத்து நன்மையானதில் செல்லவிடுவதே அறிவாகும்.
குறள்: 423 43. அறிவுடைமை
எப்பொருளை யார் யார் இடம் கேட்டாலும் (கேட்டவாறே கொள்ளாமல்) அப் பொருளின் மெய்யானப் பொருளைக் காண்பதே அறிவாகும்.
குறள்: 424 43. அறிவுடைமை
தான் சொல்லுவன எளிய பொருளையுடையனவாகப் பதியுமாறு சொல்லி, தான் பிறரிடம் கேட்பவற்றின் நுட்பமானப் பொருளையும் ஆராய்ந்து காண்பது அறிவாகும்.
குறள்: 425 43. அறிவுடைமை
உலகத்து உயர்ந்தவரை நட்பாக்கி கொள்வது சிறந்த அறிவு, முன்னே மகிழ்ந்து விரிதலும் பின்னே வருந்திக் குவிதலும் இல்லாத அறிவு.
குறள்: 426 43. அறிவுடைமை
உலகம் எவ்வாறு நடைபெறுகின்றதோ, உலகத்தோடு பொருந்திய வகையில் தானும் அவ்வாறு நடப்பதே அறிவாகும்.
குறள்: 427 43. அறிவுடைமை
அறிவுடையோர் எதிர்காலத்தில் நிகழப்போவதை முன்னே எண்ணி அறியவல்லார், அறிவில்லாதவர் அதனை அறிய முடியாதவர்.
குறள்: 428 43. அறிவுடைமை
அஞ்சத்தக்கதைக் கண்டு அஞ்சாதிருப்பது அறியாமையாகும், அஞ்சத் தக்கதைக் கண்டு அஞ்சுவதே அறிவுடையவரின் தொழிலாகும்.
குறள்: 429 43. அறிவுடைமை
வரப்போவதை முன்னே அறிந்து காத்துக் கொள்ளவல்ல அறிவுடையவர்க்கு, அவர் நடுங்கும் படியாக வரக்கூடிய துன்பம் ஒன்றும் இல்லை.
குறள்: 430 43. அறிவுடைமை
அறிவுடையவர் (வேறொன்றும் இல்லாதிருப்பினும்) எல்லாம் உடையவரே ஆவர், அறிவில்லாதவர் வேறு என்ன உடையவராக இருப்பினும் ஒன்றும் இல்லாதவரே ஆவர்.